Pikin Slee is het op één na grootste dorp aan de bovenloop van de Surinamerivier. De ruim 3000 bewoners behoren tot de stam van de Saamaka, één van de Marrongemeenschappen in Suriname. Hun spreektaal is het Saramaccaans, maar op de school is Nederlands de voertaal. Vandaar, dat sommige kinderen moeite hebben met taal op school.
Het overgrote deel van de mensen van Pikin Slee leeft - net als de overige binnenlandbewoners van Suriname - van de zwerflandbouw = landbouw voor eigen gebruik volgens het "slash and burn" systeem, de jacht en de visvangst.
Geld voor andere levensbehoeften wordt verdiend met het commercieel gebruik van natuurlijke hulpbronnen, zoals het vervaardigen van gereedschappen en gebruiksartikelen, het verzamelen van noten, vruchten en kruiden en/of dierenhandel. Veel mannen trekken naar de stad (Paramaribo) of Frans Guyana en verhuren zich als bouwvakker, sjouwer, o.d., terwijl in het binnenland bosbouw, mijnbouw en toerisme aantrekkelijke werkgevers zijn.
In Pikin Slee is een groep houtkunstenaars werkzaam (Stichting Totomboti), die de echte Rastafari leefwijze aanhangen. Daarnaast ondersteunt de stichting initiatieven, die van belang zijn voor de ontwikkeling van het dorp, ondermeer de vrouwenorganisatie, onderwijs en huisnijverheid door jongeren. Zo hebben zij in 2011 een prachtig project afgerond: de bouw van Marronmuseum Saamaka gewijd aan het culturele erfgoed van de Saramaccaners.
Economisch gezien ook zeer belangrijk voor Pikin Slee: het trekt toeristen (o.a. verkoop spijzen, dranken en locale nijverheid), schept werkgelegenheid en vergroot de mogelijkheid voor uitwisselingsprojecten.
PIKIN SLEE
Meubels door Totombodi
Marronmuseum Saarmaka
Prachtige deuren in het museum
In navolging van het museum wordt nu eveneens steun gegeven voor het opzetten van een planten- en kruidentuin voor het in stand houden van medicinale plantenkennis volgens de binnenlandse tradities.

"Kruidendokter" Etje Doekoe in Saarmaka Museum
Stichting    Zorg      samen    voor   Suriname